Nemawatte?

Nemawashi is een Japanse term voor het goed de tijd nemen voor besluiten. Het is een informeel proces waarbij een geplande verandering doorgesproken wordt met alle betrokkenen. Het gaat daarbij om het wegnemen van hinderpalen en creëren van consensus, maar het gaat hier niet om uitsluitend draagvlak zoeken. Vooral als je lager in de hiërarchie staat en geen macht om verandering af te dwingen is de methode zeer waardevol.

“Nemawatte?” verder lezen

Waarom beslissingen en taken worden uitgesteld

Ik maak het mee met mijn kinderen. Mijn zoon moest verzinnen wat zijn doelstellingen zijn voor een maatschappelijke stage. Vervolgens wordt netjes voor alle komende toetsen geleerd, maar dat stuk met die doelstellingen komt er maar niet. En zonder doelstellingen geen stage en de stage is verplicht. Vanwaar dat uitstelgedrag? Daar heeft hij toch zelf heel veel last van? Hoe dom kun je zijn?

“Waarom beslissingen en taken worden uitgesteld” verder lezen

Vertrouw op je gevoel! #not

Vertrouw op je instinct! #not

Instinct is datgene waar je steeds weer in stinkt. Toch melden mensen vaak trots dat je ze bij beslissingen graag hun gevoel volgen, want anders kunnen ze geen goede beslissingen nemen. Dat is de reden waarom mensen geen vaccinatie willen (iets in laten spuiten om gezond te blijven gaat tegen het gevoel in en bij twijfel niet inhalen en zo). Dat moet anders

“Vertrouw op je gevoel! #not” verder lezen

Energienota en wensdenken

De hoogte van de energierekeningen is door het kabinet te laag ingeschat, geeft het toe. De schattingen waren gebaseerd op de laatste schattingen van het Planbureau Leefomgeving (PBL), maar die kwamen uit 2017 en gingen uit van te lage prijzen voor energie.

Nu stijgt de energierekening gemiddeld met 330 euro. Vorig jaar zei staatssecretaris Mona Keijzer (Energie & Klimaat) zei in de Kamer dat het niet zo’n vaart zou lopen. Wensdenken verblindde het kabinet

“Energienota en wensdenken” verder lezen

Kunnen we op elkaar rekenen?

Gemeenten, woningcorporaties, zorginstellingen, huisartsen, welzijnsinstellingen: allemaal merken ze dat het lastig is om iets aan problemen in een bepaalde buurt of wijk te doen door eigen initiatieven. Steeds meer ben je afhankelijk van andere instellingen, de mensen zelf en hun omgeving. Daar kijken we bij het visiteren van woningcorporaties steeds meer naar: lukt het je goed te schakelen met andere partijen? Is er genoeg onderling vertrouwen, informeer je elkaar op tijd en is de samenwerking motiverend?

“Kunnen we op elkaar rekenen?” verder lezen